Strips Green Arrow Strip Boek – Beoordeling

Green Arrow
DC – strips
Datum van uitgifte: 04/05/2017

Green Arrow: brengt ons bij de conclusie van de driedelige Return of Roy Harper-verhaallijn. Het strips boek is snel en vol met actie, maar zoals het in deze titel is geweest, laat de kunst een beetje te wensen over. Schrijver, Ben Percy heeft een goed gevoel voor zijn karakters en de richting van dit boek, maar DC’s tempo van productie is niet altijd bevorderlijk voor kwaliteitskunst en verhalen vertellen; wat schadelijk is voor sommige titels en niet zozeer voor anderen.

The Return of Roy Harper is een veelgelaagd, politiek relevant, sociaal bewust strip verhaal dat ook vermakelijk is. Met behulp van flashbacks naar Oliver en Roy’s geschiedenis samen en de fall-out die hen uit elkaar heeft gedreven, creëert Percy een gelaagd strip verhaal, rijk aan achtergrond, niet alleen tussen Oliver en Roy, maar ook de geadopteerde Indiaanse familie van Roy. Daarnaast speelt Percy in op het huidige protest tegen de pijplijn in Dakota in zijn verhaal actueel, relevant en toegankelijk te maken voor meer mensen.

Er gebeurt hier zoveel: sociaal activisme, politiek activisme, een onopgeloste moord, een strijd tegen verslaving en gezinsonrust. Dit verhaal zit boordevol inhoud. Een flagrante zwakheid voor mij (voorbij de kunst) is de slechterik in de flashbacks: Count Vertigo is een plat personage dat onderontwikkeld is en een ander doel mist dan de symbolische slechterik te zijn die mensen wil verwoesten.

Dat brengt me op dit moment bij mijn grootste klacht over DC – strips: het tweemaandelijks (of semi-maandelijks, als je dat liever hebt) publicatieblad. Toegegeven, dit levert meer inkomsten op voor DC, maar wat doet het voor de kwaliteit van de strips zelf? Ik kan het zich onmogelijk veroorloven om alle DC-titels te lezen, vooral niet alle boeken die twee keer per maand worden gepubliceerd, maar sommige die ik lees, tonen de spanning van de verkorte deadlines. Hoe laat dit zien? Voor sommige titels gaat het om het ontbreken van scherpe teksten, waarbij verhalen langer dan noodzakelijk worden versleept, zoals Batman’s I Am Bane. Voor andere titels is het gebruik van meerdere artiesten en het gebrek aan kwaliteitskunst door professionals wier werk meestal veel beter en verfijnder is dan wat we nu zien, zoals Green Arrow of het creatieve team van Godwatch storyline in Wonder Woman. Twee titels die tot nu toe volledig onaangetast zijn gebleven door deze planning zijn Aquaman en Detective Comics.

De kunst in de green arrow stripboek ziet er onafgewerkt deel van de tijd uit, niet altijd, maar soms. Het is op zijn minst inconsistent. Dit is ook echt een schande, omdat de vertelling van Percy slim en agressief is tot het punt dat we gedwongen zijn om meer te lezen in het stripboek omdat we willen weten wat er vervolgens gebeurt.

Green Arrow is een actievolle afronding van een ambitieus stripboek verhaal vol subplots en achtergrondverhaal. Voor het grootste deel is het goed verteld en werkt het. De kunst ontbreekt, maar is waarschijnlijk een gevolg van het publiceren van deadlines. Hopelijk zal DC zich uiteindelijk terugtrekken van zijn rigoureuze planning en meer focussen op kwaliteit dan op kwantiteit. Hoe dan ook, deze titel is de tijd en het geld zeker waard.

Beoordeling: 8 van de 10

 

Stripboek Beoordelingen: X-MEN Gold Volume 1 Back to Basics

X-Men Gold: Vol. 1
Schrijver: Marc Guggenheim
Kunstenaars: Ardian Syaf & R.B. Silva
Colorist: Frank Martin
Inkers: Jay Leisten & Adriano Di Benedetto
Letterers: Corey Petit
Uitgever: Marvel Comics
Releasedatum: 08/23/2017

De X-Men hebben de Xavier School voor hoogbegaafde jongeren verplaatst naar Central Park in New York City. Leg van Kitty Pryde, ze neemt de teugels over en verzamelt een team van enkele fanfavorieten: Storm, Colossus, Nightcrawler, Old Man Logan en Rachel Summers, die nu de naam Prestige draagt. In hun eerste optreden in de nieuwe X-Men-topklasse X-Men Gold, het team op een missie om diegenen te verdedigen die hen haten en vrezen voor een nieuw gevormde Brotherhood of Evil Mutants. Het is terug naar vertrouwde grond zoals schrijver Marc Guggenheim deze nieuwe serie in Back to the Basics lanceert.

Er is de laatste jaren een sterke consensus geweest onder strip fans dat Marvel Comics ‘X-Men-franchise betere tijden heeft gekend. Natuurlijk hebben de mutanten door de jaren heen ups en downs gehad, wat geen verrassing is, gezien de overvloed aan lopende X-Men-series die er ooit zou zijn. Deze is echter vooral interessant vanwege de invloed van de redactionele invloed.

Omdat Marvel Studios niet beschikt over de filmlicentie om X-Men-films te produceren – momenteel in handen van 20th Century Fox – speculeren velen dat ze de reeks uit wrok bagatelliseren. Ik zal niet ingaan of ik denk dat het waar is, maar ik zal wel zeggen dat het als het ware een schande is omdat het een franchise is die veel fans van stripfiguren-ikzelf inbegrepen- in het medium heb gestopt.

Dus mensen waren enthousiast toen Marvel ResurrXion aankondigde, wat een herlancering was van de franchise in verschillende nieuwe series, waaronder X-Men Gold. Ik bleef weg van het lezen van maand tot maand toen het werd vrijgegeven in april en wachtte op de eerste trade-paperback, uitgebracht eind augustus, om de serie te lezen, die de eerste zes nummers verzamelt. Ik ben er echter tot nu toe nooit in geslaagd het te lezen vanwege de middelmatige tot negatieve recensies die het ontving. Helaas hebben ze grotendeels gelijk.

Het strip boek is absoluut niet vreselijk, maar voor Marvel om dit te hebben als de vlaggenschip-serie voor zijn X-Men herlancering is ernstig teleurstellend.

Ik ben altijd een Kitty Pryde-fan geweest, en ik denk niet dat er ooit een betere vertegenwoordiging van haar is geweest dan in de Astonishing X-Men-serie van Joss Whedon. Ze was sterk en assertief, maar een vriendelijk en optimistisch personage dat zich nooit had afgeweerd van alledaags menselijk drama zoals het omgaan met haar ex-vriendje Colossus. Maar in X-Men Gold van Marc Guggenheim komt ze af als een geïrriteerde kenner die geen empathie heeft. Het is bizar en onaangenaam.

Er zijn ook enkele slechte pogingen tot humor en echt onhandelbare oneliners die bedoeld zijn als sterke punten om de identiteit van stripboeken vast te stellen. Aan het einde van het derde nummer nemen de X-Men een tegenstander neer die tegen hen achter de schermen heeft gewerkt. Nadat de X-Men hen hebben verslagen, vertelt de slechterik aan het team: “Je bent zielig naïef.” Wie denk je dat je bent? ” Waarop Kitty Pryde antwoordt: “Wij zijn de X-Men.” Werkelijk? Dat is de grote one-liner waar het verhaal van drie nummers over gaat?

De rest van de personages worden ook niet gunstig behandeld. Storm, Colossus en Nightcrawler krijgen niet veel aandacht. Old Man Logan als Kitty Pryde heeft geen karakter. Het enige afkoopbare lid in dit nieuwe team is Rachel Summers, die, zoals eerder vermeld, een nieuwe codenaam Prestige heeft aangenomen.

Ze bespreekt waarom ze de nieuwe identiteit heeft aangenomen met een brad nieuw kostuum, dat op zijn best fatsoenlijk is, en beschrijft hoe ze zichzelf probeert te scheiden als de dochter van haar beruchte ouders; Scott Summers en Jean Gray / Summers. Er is potentieel voor de toekomst, en het is waarderend omdat dit een personage is dat grotendeels op de achtergrond is gehouden in de X-Men-boeken ondanks haar krachtige eigenschappen, zoals telepathie, telekinese en chronoskimming; het vermogen om andermans geest tijdelijk te transplanteren en door de tijd heen te sturen naar een jongere / oudere versie, een nabije voorouder / afstammeling, of als een astrale vorm zonder lichaam.

Ik zal niet ingaan op de controverse achter de illustraties in de serie, maar ook deze is op zijn best ongelijk en middelmatig. Er is niets mis mee, het valt gewoon niet op, verheft het stripboek, of maakt de ongelijke karakteristieken van de X-Men goed.

Uitspraak: X-Men Gold vol. 1, Back to Basics, is niet wat X-Men fans zochten. De karakterisering laat een zure smaak na voor de meerderheid van de leden en de dialoog is onaangenaam. Het kunstwerk doet geen pijn in het stripboek, maar het doet ook niets om het te verheffen. Afgezien van een aardige potentiële karakterontwikkeling voor Rachel Summers, is dit stripboek een teleurstelling die ik niet kan aanbevelen.

 

South Park (dvd) Review

In de late zomer van 1997 nam South Park de Amerikaanse popcultuur in de war met zijn onbeheerde onderzoek van sociale en politieke kwesties en zijn levendige maar unieke merk cartoon humor. Geproduceerd door Trey Parker en Matt Stone, South Park is de lynchpin van het kabelnetwerk Comedy Central’s originele programmeringslijn. In de buurt van het leven van meerdere kinderen in het kleine Colorado-stad South Park (een plaats waar men vreemde en paranormale gebeurtenissen voordoet), presenteert de serie zich in de vorm van ruw geanimeerde tekeningen, maar het concept werkt thuis naar talloze goed geschreven Shows vol met onbeperkt wit, goed getrainde one-liners, en een eindeloze reeks politiek-incorrecte humor. Hou van het of haat het, South Park is een echt originele geanimeerde serie met onverbiddelijke off-the-wall plot twists en comic relief. Als u van oddball humor houdt, dan is dit de show voor u …

South Park volgt meestal de exploitaties van vier basisschoolkinderen – Cartman (wie is overgewicht en sarcastisch), Kyle (die dromen om zijn broertje Ike te elimineren), Stan (die op het ogenblik van een meisje kijkt), en Kenny ( Wie slaagt erin om vermoord te worden in elke aflevering). Alle vier gaan naar de South Park Elementary School waar de derde klas leraar de heer Garrison hen opvoedt met het gebruik van een handpopet genaamd “Mr. Hat” en de cafetaria medewerker “Chef” McElroy (Isaac Hayes) geeft zijn advies af, terwijl hij periodiek in de 70’s Liedjes over de liefde voor vrouwen. South Park is de instelling voor tal van rare dingen zoals buitenaardse bezoekers, een monster met een hand van selderie en het been van Patrick Duffy en Big Gay Al’s Big Gay Boat Ride. South Park herbergt ook een aantal bekende mensen van tijd tot tijd, zoals de duivel, Saddam Hussein, de Antichrist, Kathy Lee Gifford, Scott Baio, Tina Yothers, Elton John en Jezus Christus – die zijn eigen kabeltelevisie heeft …

De South Park DVD bevat een aantal hilarische afleveringen, waaronder het seizoen premiere “Cartman Gets An Anal Probe” waarin Kyle zich probeert te ontdoen van zijn babybroer Ike door het spelen van een ‘kick the baby’ bij de bushalte. Inmiddels onthult Cartman aan zijn vrienden dat hij een nachtmerrie had waarin hij door vreemdelingen werd ontvoerd, waardoor Stan, Kyle en Chef naar de conclusie kwamen dat vreemdelingen een anale sonde in Cartman stonden. Als koeien in het South Park verminken worden, blijft Cartman blijven in ontkenning van de alienmachine die in zijn anus zit. Andere opmerkelijke episodes uit Seizoen 1 omvatten ‘An Elephant Makes Love to a Pig’ waarin Kyle’s wetenschapsproject een olifant kruist Met een varken is mogelijk wanneer Chef en Elton John de nodige sfeer creëren voor een goede liefde, en “Pink Eye” waarin Kenny vroeg in de aflevering sterft maar per ongeluk in een zombie wordt veranderd …

Hieronder vindt u een lijst van afleveringen die opgenomen zijn op het South Park (Seizoen 1) DVD:

Aflevering 1 (Cartman krijgt een Anal Probe) Luchtdatum: 08-13-1997
Aflevering 2 (Vulkaan) Luchtdatum: 08-20-1997
Aflevering 3 (Gewichtstoename 4000) Luchtdatum: 08-27-1997
Aflevering 4 (Big Gay Al’s Big Gay Boat Ride) Luchtdatum: 09-03-1997
Aflevering 5 (Een Olifant Maakt Van Een Varken) Lucht Datum: 09-10-1997
Aflevering 6 (Dood) Luchtdatum: 09-17-1997
Aflevering 7 (Pink Eye) Luchtdatum: 10-29-1997
Aflevering 8 (Starvin ‘Marvin) Luchtdatum: 11-19-1997
Aflevering 9 (De heer Hankey, de Kerstboom) Luchtdatum: 12-17-1997
Aflevering 10 (Damien) Luchtdatum: 02-04-1998
Aflevering 11 (Tom’s Rhinoplasty) Luchtdatum: 02-11-1998
Aflevering 12 (Mecha-Streisand) Luchtdatum: 02-18-1998
Aflevering 13 (Cartman’s moeder is een vuile slet) Luchtdatum: 02-25-1998

 

Korting op Studieboeken en de Wet op de Vaste Boekenprijs

De Wet op de Vaste Boekenprijs is een bekende Nederlandse Wet, bedacht om de tarieven van boeken en bladmuziek binnen Nederland vast te zetten. De uitgever van een boek moet zeker voor elke uitgave dat hij gaat verkopen een tarief te bepalen en dit tarief door te geven aan het Commissariaat voor de Media. de verkoper en de handelaar kunnen het vastgestelde bedrag over 1 kalenderjaar intrekken. de vertaler en de importeur kunnen de vastgelegde kosten over verlagen. Het Commissariaat voor de Media controleert op naleving van de voorwaarden van de Wet op de Vaste Boekenprijs.
Deze beperking dient concurrentie te inperken en beperkt, in tegenstelling tot de gehypet marktwerking, verkopers welke verkopen op de betreffende markten.
De vaste boekenprijs is alleen geldig Nederlandse uitgaven. Per 1 mei 1998 is de vaste boekenprijs van vreemdtalige boeken ongedaan gemaakt.
Voor 2e hands boeken bestaat er geen vaste boekenprijs. Voor e-books is er echter geen vastgestelde prijs.

Er is een nuancering. Bijvoorbeeld boeken voor je studie zitten in de Wet op de Vaste Boekenprijs. Concreet is het zo dat Universitaire, HBO en MBO studie boeken ook niet onder de in de wet bepaalde tarief verkocht mogen worden. De Wet op de Vaste Boekenprijs maakt een exceptie voor winkeliers om bij het verkopen van Nederlandstalige studieboeken een korting van vijf procent cadeau te doen. De enige eis is dat de koper moet bewijzen de gewenste boeken te moeten hebben voor de studie.

Met het regelen daarvan van als voorbeeld Bol.com zullen scholieren die bol.com gratis verzendkosten december 2012 krijgen. Simpel kan via de winkel van Bol.com 5% korting te besparen op studie boeken.

Opheffen vaste boekenprijs

Doordat verkopers niet op prijs strijden, komt de opbrengst van de uitgaves waarvan de omzet fiks is, niet in moeilijkheden. Bestsellers resulteren zodoende zowel bij drukkers als voor boekhandels hoge winsten. Dit heeft een ontwikkeling versterkt waar ten eerste drukkers met veel meer boeken naar de interesse van de lezer dingen, terwijl ten tweede marketingbudgetten meer en meer krapper worden ingezet om schrijvers te handhaven in de top 10.

Bij de bestverkopende honderd worden steeds hogere omzet per titel verkregen. Tegelijkertijd heeft de ruime keuze van boeken tot gevolg dat 25 procent van de 49 miljoen exemplaren die over de toonbank gingen (2007) werd tegen afbraakprijzen verkocht.

Voor de koper is niet te bepalen of dat kwaad kan. Enerzijds zijn nieuwe boeken in verhouding duur. Aan de andere kant staat dat de forse verpulping de prijs per boek, gemiddeld, lager maakt.

Bijna geen andere landen hebben een Wet over de vaste boekenprijs. Vlaanderen om onze zuiderburen te noemen hebben er geen, Engeland trok de wet in.

Op 9 november 2011 vond plaats, in de Tweede Kamer, een samenkomst een discussie over het doorvoeren van een wijziging aan de Wet op de vaste boekenprijs om deze niet meer van toepassing te laten zijn op academische boeken. Van verschillende fracties kwamen zeer kritische geluiden, maar een zekere meerderheid was voor het vasthouden aan de vorm van de Wet. Behalve de VVD, die die is faliekant tegen de wet, deed een poging.

 

Review: Mad Riders

Vroem vroem, scheuren door de modder, vies worden, wheelies maken, jumpen en dik driften. Dit kan allemaal in de nieuwe cross game van Ubisoft Mad Riders. Ik heb zelf ook redelijk wat gecrossed op mijn eigen quad, die ik ondertussen wel al verkocht heb, maar dat was super. Nu kunnen we ook weer los gaan op onze consoles met Mad Riders.

Mad Riders is een game die naar mijn idee niet veel tijd nodig heeft om jou te overtuigen dat het spel voor de prijs waarvoor je hem kan krijgen erg vermakelijk is. Deze typische arcade race game kan best vergeleken worden met Naild en Trials Evolutions, wat dus neerkomt op een leuke cross game? Laten we even een paar punten uitlichten.

Mad Riders is een arcade game ter waarde van €10 euro of 800 MS punten en biedt zonder dlc al 45 vette race tracks. Ik moet wel zeggen dat sommige banen erg lijken op banen uit de andere modder cross games maar ja, hoe erg kan je daar dan ook in variëren? Naast de verschillende banen is het mogelijk om je quad en outfit ook te customize. Verwacht hier niet te veel van want het gaat vooral een beetje op carrosserie kleuren en kleding stijl. Deze mini game die we dus in de PS store of op Xbox live kunnen kopen biedt een single player maar ook een multiplayer modes. Als je genoeg hebt van de single player en veel al gehaald heb kan je je zelf meten met de beste van de wereld in de online modes. Er is voldoende te spelen in dit spel. De multiplayer modes heeft niet alles wat de single player modes heeft maar je kan gewoon gaan stunten, arena games spelen en gewone races rijden.

Besturing:

De besturing is zoals hij hoort bij een arcade game, makkelijk en je krijgt hem snel onder de knie. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat ze wat verschillende elementen hadden kunnen brengen bij de verschillende vehicles. Zorg dat elk scheurijzer een andere besturing heeft om het wat te variëren.

Grafisch:

Het is een game waar je veel hoeft te verwachten van de graphics. Het ziet er redelijk goed uit maar is niet te vergelijken met een volwaardige titel als bijvoorbeeld Trials of Gran Turismo met hun rally. Verder zien de tracks er goed uit is er aandacht besteedt aan de toeschouwers. Wat ik persoonlijk wel goed van een spel als dit is dat er ook aandacht is besteedt aan het reageren op de weg, de besturing en de wegligging.

Vermaak factor:

Voor een kleine €10 euro vermaak je je prima met deze racer. Mocht je even moeten wachten tot je vrienden op visite komen of voordat je weg moet? Dan kan je rustig even Mad Riders gaan spelen en jezelf even vies maken in de modder. Naast de vaste tracks kan je ook nog je eigen baan maken en dat vinden mensen ook altijd leuk om te doen. Hier is goed over nagedacht!

Conclusie:

Ubisoft heeft het goed gedaan om deze game uit te brengen, ik denk dat veel mensen het leuk vinden om deze toch grote mini game te spelen. Techland heeft er goed aan gedaan om deze game te maken. Het is toch allemaal een beetje het zelfde als we kijken naar andere cross games maar desalniettemin is dit een erg leuke game. Ik zou zeggen dat jullie deze gevarieerde racegame gewoon moeten aanschaffen. De online en offline modes zijn goed te doen en ja, waar hebben we het over, €10 euro of 800 MS punten?

 

 

Strips Review: DAREDEVIL # 14

Daredevil # 14
Marvel Comics
Releasedatum: 12/14/2016

Ik ben enigszins kritisch geweest over het werk van schrijver Charles Soule tot nu toe over deze huidige run van Daredevil. Zijn werk was enigszins inconsistent en ontbrak soms aan ziel – vergeef me alstublieft de woordspeling. Er zijn problemen geweest die fatsoenlijke verhalen vertelden, maar de meeste van hen misten de emotionele neiging die lezers ertoe aanzette meer te willen. Het verhaal van de ‘Dark Art’-film van Soule is zoveel beter dan alle 9 kwesties die eraan voorafgingen. Dit is niet de Daredevil die ik aanbad terwijl ik opgroeide in de jaren 80. Het is zoveel donkerder en gaat over kwade werkelijkheden die de meesten van ons liever negeren dan het hoofd boven te houden. De ruige randjes van Ron Garney passen perfect bij het verhaal en trekken ons naar een verhaal dat zowel boeiend als boeiend is.

Daredevil # 14 is de laatste aflevering in een uit vijf delen bestaand verhaal over een seriemoordenaar genaamd “Muse”, die zichzelf als een kunstenaar ziet. Al zijn gruwelijke “werk” is gemaakt van bloed of lichaamsdelen. Elk stuk dat hij maakt is bedoeld om een ​​verklaring af te leggen. Hij is meedogenloos en zakelijk over wat hij doet, zonder wroeging of gevoel, wat hem zo veel geloofwaardiger maakt.

In dit laatste deel van het verhaal heeft Muse Blindspot gekidnapt nadat Blindspot de gijzelaars van Muse had weten te bevrijden aan het einde van uitgave # 13. Verborgen in het riool van New York City, bevinden Muse en Blindspot zich buiten het normale bereik van de radarwaarneming van Daredevil, maar Daredevil weet dat hij slechts zoveel tijd heeft voordat Muse Blindspot in of als een sadistisch kunstwerk zal gebruiken. Daredevil wordt daarom gedwongen om zijn zinnen te duwen tot grenzen die hij normaal nooit bereikt; maar met het leven van Blindspot is het aan de lijn, Daredevil heeft geen keus.

Ik kan alleen maar aannemen dat de ervaring van Soule als advocaat bijdraagt ​​aan de levendige realiteit die hij in dit verhaal ademt. Dit is een verhaal van hulpeloosheid in het gezicht van dood en geweld, evenals de hulpeloosheid die ontstaat als we weten dat niet alleen de slachtoffers nooit hetzelfde zullen zijn, geen straf, zelfs de dood niet gelijk zal zijn aan het lijden van de dader, wanneer hij is gepakt.

De kunst van Ron Garney is ruw maar levendig en schokkend. De gebeurtenissen die Charles Soule in deze uitgave vastlegde, konden niet worden getrokken en konden onze gezichten niet meer perfect afdekken. De ruige stijl van Garney accentueert de vage lijnen tussen goed en kwaad hier afgebeeld, vooral aan het einde van het nummer, waar Frank McGee Daredevil moet waarschuwen om wraak in eigen handen te nemen.

Met Daredevil # 14, schrijver, heeft Charles Soule het op zijn naam gekregen met deze titel. Ik hoop dat hij het in stand kan houden, want dit is een fantastische en verontrustende lezing. Het doet me denken aan de gruwelijke rekening die Frank Miller op Daredevil had in de jaren 80, maar Soule gaat verder, naar een plek die donkerder is en Millers werk mogelijk verduistert. Ik kan niet wachten om te zien wat er hierna komt.

Schaal van Awesomeness: 10 van de 10

 

Sterren Stripverhaal met Fascinerende Vragen

Het blijft een van de meest fascinerende vragen die ik ken: stel dat we ooit ander leven in het heelal ontdekken, hoe communiceren we dan met die wezens?

Een Amerikaan denkt misschien met Engels een eind te komen – zeker als ie de woorden langzaam en luid uitspreekt (waarop een Fransman hem meteen zal overschreeuwen…), maar je hoeft niet lang na te denken om te beseffen dat dit onzin is. Al verpakken we de boodschap in Swahili, Oud-Russisch of plat Eskimo’s, de kans dat een andere levensvorm daar ook maar een jota van begrijpt, is nihil.

Sterker: misschien communiceren Andromedanen wel helemaal niet via geluid. Misschien manipuleren ze wel een stukje van het elektromagnetische spectrum, waardoor ze bijvoorbeeld in kleuren, of door middel van subtiele fluctuaties van een magnetisch veld elkaar van hun zielenroerselen op de hoogte brengen. De natuur is vindingrijk.

Dus pogingen tot contact leggen hebben geen enkele zin? Nee hoor. Er is zelfs goeie hoop, dankzij een universele taal die voor iedereen gelijk is: wiskunde. Een beschaving die ver genoeg gevorderd is om radiosignalen te kunnen opvangen, moet wel begrippen kennen als hoeveelheid en getal, deelbaar en ondeelbaar, rond, vierkant en kwadraat. Op welke manier men die dingen precies ‘onder woorden’ brengt, maakt niets uit. Het gaat om het abstracte begrip.

We moeten ons bericht dus gewoon in een wiskundige taal opstellen, en dat is precies wat de Canadezen Yvan Dutil en Stephane Dumas hebben gedaan: hun boodschap, die vertelt over onze aarde en haar bewoners, is volledig in wiskundige ‘plaatjes’ geschreven. In totaal hebben ze daarvoor 370.967 enen en nullen gebruikt, verdeeld over 23 pagina’s van elk 127 x 127 pixels (23 en 127 zijn priemgetallen). Elke pagina is dus in feite een simpel stripverhaal, opgebouwd uit stippen. Nou ja, simpel? In ieder geval voor de mensen die mijn Vertiersite bevolken. Ik weet bijvoorbeeld zeker dat zij de moeilijkste regel, onderaan het plaatje, kunnen ontcijferen. Toch?

Als het goed gaat, wordt de boodschap zaterdag 1 mei drie keer achter elkaar in vier verschillende richtingen het heelal ingestuurd, door een radiosterrenwacht in de Oekraïne. Men mikt op sterren die enkele tientallen lichtjaren hiervandaan staan; dus als het bericht wordt opgevangen – en de Aliens slagen erin de plaatjes te ontcijferen – zal het zeker nog vijftig tot honderd jaar duren voordat we antwoord krijgen.

 

Donald Duck Advance Game Review

Donald Duck Advance is niet het eerste spel van Donald Duck dat op de markt is verschenen. Eerder was hij al te zien op de Game Boy, Nintendo 64, PSX, PS2, DreamCast, de NES en de SNES. Op zo ongeveer elke console is hij dus al een keer voorbij geweest. Tijd voor een Game Boy Advance game dus!

Iedereen kent Donald’s vriendin Katrien wel, of Daisy, zoals zij in Amerika heet. Daisy is ontvoert door Merlock de magiër. Als Donald zijnde moet je door de levels heen, op zoek naar teleports die je naar de volgende stage brengt, tot je op het einde Merlock tegenkomt en hem moet zien te verslaan.

Duckstad (woe-hoe)
Je begint met een fraaie opening die verzorgd is in comic style. Je ziet een aantal high detail plaatjes waarin het verhaal vlug verteld wordt. Dit is grafisch zeer mooi en zeer origineel. Jammer genoeg zit er geen save optie in de game en moet je steeds paswoorden opschrijven.
De levels zijn zeer vrolijk en mooi. Het is echt een kinderspel waarmee kinderen uren zoet zijn. Je begint in de bossen van Duckstad. Deze levels zijn mooi gemaakt en zeer kleurvol. Iedere stage heeft een speciaal “doe-level”, meestal zijn dit levels waar je achter iets aan moet rennen of ergens voor moet wegrennen (zoals in level 3, waar een beer achter je aan zit.) In de tweede stage moet je door de straten van Duckstad rennen. Verwacht hierbij veel spring, klim en kruipplezier, want deze levels spelen zich voornamelijk af op de daken. In het derde level van deze stage moet je een eekhoorn achterna rennen die zich vrij moeilijk laat pakken. Na vier stadlevels moet je naar het huis van Magica, de tovenares die het geluksmuntje van Dagobert Duck altijd achterna zit. Ook deze levels zijn mooi weergegeven en de vijanden zijn in dezelfde stijl als het level zelf. De vierde en laatste stage speelt af in het kasteel van Merlock. Deze levels zijn vrij pittig voor kinderen, maar de geoefende gamer heeft er niet echt veel moeite mee.

In elk level zijn er items te vinden, zoals ijsjes, maar ook diamanten die je moet sparen zodat je in de gallery plaatjes kan bekijken van Donald Duck. Maar het belangrijkste dat je moet zoeken zijn drie “Sferes”. Deze zijn van essentieel belang, omdat je zonder deze stenen niet verder komt. Deze stenen verschaffen je namelijk de toegang tot het volgende level. Iedere steen is verborgen, maar kun je door middel van een boek vinden. Deze boeken laten je zien waar de stenen liggen. Let wel op en wees snel, want je hebt een bepaalde tijd (die per steen verschilt) om de stenen te pakken. Als je alle drie de stenen hebt, moet je op zoek naar de uitgang. Deze is er in de vorm van een teleport. In totaal zijn er achttien levels.

Graphics, Gameplay & Sounds
Over de game play is niet veel te zeggen, hij is leuk en verveelt niet snel. Ik kan zelf de levels makkelijk een paar keer spelen zonder dat ze gaan vervelen. Het enige nadeel is dat je niet ziet hoeveel leven Donald nog over heeft als je geraakt wordt door een vijand. Dit is vrij lastig, omdat je dan soms niet weet hoe voorzichtig je moet zijn. Een ander nadeel is de paswoord optie. Je moet namelijk steeds de paswoorden opschrijven. Verder is het een leuk spel, zeker voor de jongere gamers.

De geluiden in Donald Duck Advance zijn vrolijk en leuk. Ieder level heeft zijn eigen sounds en effecten. Het bos level is voorzien van een vrolijk deuntje dat perfect in de stage past. De laatste twee stages hebben een donker en sinister geluid omdat deze zich afspelen in donkere levels. Het geluid past zich perfect aan bij de levels. De kwaliteit van het geluid is hoog en helder. Het is vooral prettig om met een koptelefoon op te spelen, omdat je dan het uiterste van het geluid uit je perst. Wat ook leuk is, is Donald Duck. Je hoort zijn gekwek constant en ook het bekende boos worden van hem zie je als je af bent. Al bij al heb ik niet veel commentaar op het geluid.

De graphics zijn mooi en vrolijk. Perfect in een platform game dus. Het zijn echte graphics en veel mooier als GBC games, al kan het niet tippen aan bijvoorbeeld Wario Land 4 of Rayman. De levels zijn leuk en kleurvol. Het zijn heldere, scherpe graphics van SNES niveau. Donald zelf is ook mooi weergegeven en zijn bewegingen zijn soepel en speels. Ook de vijanden zijn net als Donald goed weergegeven. Er zitten geen geavanceerde graphics in Donald Duck, zoals er bijvoorbeeld wel in Golden Sun zitten, maar Donald Duck heeft het niet nodig als leuke platform game. Het zijn leuke, vrolijke graphics.

Donald Duck is een vrolijke game die vooral de jongere gamers aan zal spreken. Voor oudere gamers is het meer een tussendoortje voor als je Sonic of Golden Sun even beu bent. De graphics zijn vrolijk en het geluid is goed. Toch heeft Donald Duck wat missers, zoals een goede save functie en een metertje van hoeveel leven je hebt. Verder is het een nette platform game.

Conclusion
Donald Duck is een vrolijke game die vooral de jongere gamers aan zal spreken.

Graphics: 70
Gameplay: 75
Replay: 70
Sounds: 75
Eindcijfer: 73

 

 

6 beste musea om te bezoeken in Rotterdam

Het ontdekken van de geweldige culturele ervaringen in Rotterdam is zelden moeilijk, mede dankzij de hoge concentratie van uitstekende musea en galerijen in de stad. Veel van deze musea bevatten voorwerpen uit de fascinerende geschiedenis van Rotterdam of bewaren andere onschatbare voorwerpen gerelateerd aan internationale cultuur of wetenschap. Lees verder om meer te ontdekken.
Museum Boijmans Van Beuningen

Het grootste kunstmuseum van Rotterdam dateert uit 1849 en huisvestte oorspronkelijk de enorme schilderijencollectie van Jacob Boijmans Van Beuningen. Hoewel veel van deze voorwerpen in 1864 door een brand werden vernietigd, bleef het museum zijn collectie vernieuwen en heeft sindsdien een indrukwekkend aantal moderne kunstwerken aan zijn archieven toegevoegd, waaronder werk van Salvador Dali, Claude Monet en Vincent van Gogh.

📍 Museum Boijmans van Beuningen, Museumpark 18, Rotterdam +31 10 441 9400

Kunsthal

Anders dan de meeste musea heeft de Rotterdamse Kunsthal niet echt een vaste collectie en richt zich in plaats daarvan uitsluitend op tijdelijke tentoonstellingen om hedendaagse ontwikkelingen binnen de kunstwereld of showcase onder gewaardeerde kunstwerken onder de aandacht te brengen. Omdat het instituut ongeveer 20 tentoonstellingen per jaar organiseert, is het gemakkelijk een van de meest actieve kunstmusea ter wereld.

📍 Kunsthal, Westzeedijk 341, Rotterdam +31 10 440 0300

Kijk-Kubus

Hoewel de meeste van de iconische kubushuizen in Rotterdam momenteel worden bewoond of eigendom zijn van particulieren, is een van hun aantal open voor het publiek en bevat een klein museum dat is gewijd aan het ontwerp en de nalatenschap van deze architectonische wonderen. Dit museum staat bekend als de Kijk-Kubus (de Show Cube) en laat bezoekers het leven in de kubuswoningen ervaren en meer te weten komen over hun doel, lay-out en geschiedenis.

📍 Kijk-Kubus, Overblaak 70, Rotterdam +31 10 414 2285

Nederlands Fotomuseum

Zoals de naam al doet vermoeden, is het Nederlands Fotomuseum toegewijd aan het behoud van elk aspect van Nederlandse en internationale fotografie. Het museum bezit meer dan 5 miljoen fotografische objecten en organiseert regelmatig tijdelijke tentoonstellingen om zijn eigen collectie te presenteren. In de afgelopen decennia heeft het museum veel belangrijke kunstwerken verworven van wereldberoemde fotografen, waaronder Ed van der Elsken, Henri Cartier-Bresson en Viviane Sassen.

📍 Nederlands Fotomuseum, Las Palmas, Wilhelminakade 332, Rotterdam +31 10 203 0405

Natuurhistorisch Museum Rotterdam

Het natuurhistorisch museum van Rotterdam werd in 1927 opgericht en verhuisde eind jaren tachtig naar de huidige locatie aan het Museumpark. Grote delen van de collectie waren oorspronkelijk eigendom van een lokale zoöloog, Anton Boudewijn van Deinse, die in 1965 zijn specimens aan het museum naliet. Momenteel huisvest het museum ongeveer 4000000 fossielen, monsters en andere wetenschappelijke voorwerpen, waaronder een opgezet Aziatisch olifantskelet. bekend als Ramon.

📍 Natuurhistorisch Museum Rotterdam, Westzeedijk 345, Rotterdam +31 10 436 4222

Museum Rotterdam

Dit toepasselijk getitelde museum verzamelt en toont items die bepaalde aspecten van de veelzijdige geschiedenis van Rotterdam vertegenwoordigen om het erfgoed van de stad te behouden, terwijl het de vele individuen en gemeenschappen respecteert die het afgelopen millennium in de stad hebben geleefd. Het museum huisvest momenteel meer dan 40.000 individuele voorwerpen en organiseert regelmatig tijdelijke tentoonstellingen die zich richten op belangrijke periodes, plaatsen en mensen uit het verleden van Rotterdam.

📍 Museum Rotterdam, Timmerhuis, Rodezand 26, Rotterdam +31 10 217 6750